1. Czym jest ziemniak

Ziemniak uprawny, Solanum tuberosum, został udomowiony w Andach przed tysiącami lat, a później rozprzestrzenił się na całym świecie. FAO Częścią wykorzystywaną w kuchni jest bulwa, czyli zgrubiała podziemna łodyga, w której roślina gromadzi wodę i węglowodany.

Jadalna jest bulwa. Liście, łodygi, kwiaty i przypominające małe pomidory owoce nie są składnikami kulinarnymi: części zielone i owoce mogą zawierać dużo naturalnie toksycznych glikoalkaloidów. Kew EFSA Związki te występują w całej roślinie, a w bulwie jest ich na ogół więcej przy skórce, oczkach i kiełkach niż w środku. BfR

2. Odmiany i typy kulinarne

Odmiana ma własną nazwę, którą można znaleźć na opakowaniu, stoisku lub w katalogu sadzeniaków. Dla kucharza ważniejsze bywa to, czy ziemniak po ugotowaniu pozostaje zwięzły, staje się mączysty, czy ma właściwości pośrednie. Zwięzłe ziemniaki zachowują wilgoć i kształt, a mączyste rozpadają się na suchszy, puszysty miąższ. Odmiany uniwersalne mieszczą się pomiędzy nimi. Na brytyjskich opakowaniach zamiast opisu konsystencji spotyka się przeznaczenie, np. do sałatki, gotowania, purée, pieczenia lub frytek. To dobry punkt wyjścia przy zakupie. O konsystencji decyduje odmiana, a sam kolor jej nie zdradza. RHS

Potrawa Co wybrać Dlaczego i na co uważać
Ziemniaki z wody Zwięzłe lub sałatkowe Rzadziej pękają i rozpadają się w wodzie.
Sałatka Zwięzłe lub sałatkowe Zachowują kształt podczas krojenia i mieszania z sosem.
Zupy i dania duszone Zwięzłe, gdy kawałki mają pozostać widoczne; uniwersalne lub mączyste do zagęszczenia Wybór zależy od oczekiwanej konsystencji.
Zapiekanka Zwięzłe lub uniwersalne Plastry miękną, ale zachowują układ warstw.
Purée Mączyste lub przeznaczone na purée Dobrze odcedź i rozgniataj delikatnie, aby nie stało się kleiste.
Kluski i gnocchi Mączyste Suchszy ugotowany miąższ zwykle wymaga mniej mąki.
Ziemniaki pieczone w całości Mączyste lub przeznaczone do pieczenia Wybierz bulwy podobnej wielkości, aby uzyskać puszysty środek.
Pieczone ziemniaki Mączyste lub przeznaczone do pieczenia Ich powierzchnię łatwo spulchnić, co sprzyja chrupiącej skórce.
Frytki Mączyste, najlepiej opisane jako odpowiednie na frytki Liczą się również sucha masa i cukry redukujące; deklaracja zastosowania mówi więcej niż kolor skórki.

W Wielkiej Brytanii określenia first early, second early i maincrop odnoszą się do terminu zbioru, a nie sposobu gotowania. Wczesne ziemniaki często sprzedaje się jako młode; późniejsze dojrzewają dłużej, bywają większe i obejmują odmiany do zimowego przechowywania i pieczenia. Zdrowe, niezazielenione młode bulwy zwykle wystarczy dokładnie wyszorować. Ich wilgotny, zwięzły miąższ dobrze nadaje się do gotowania i pieczenia, choć trudniej z niego uzyskać bardzo puszyste purée. Wczesna odmiana może jednak być mączysta, a późna zwięzła — termin zbioru nie zastępuje informacji o konsystencji. RHS

Fioletowy, niebieski, czerwony lub żółty miąższ wnosi kolor i smak, ale sam nie mówi, czy ziemniak zachowa kształt. Najpierw dobierz przeznaczenie do potrawy; nazwę odmiany zapamiętaj, jeśli chcesz powtórzyć udany efekt.

3. Zakup i wybór

Wybieraj bulwy jędrne w stosunku do wielkości. Sucha ziemia na niemytych ziemniakach nie oznacza zepsucia; większy niepokój budzi wilgoć uwięziona w zamkniętym worku, która ukrywa uszkodzenia i sprzyja gniciu. Sprawdź, czy nie ma nacięć, zgnieceń, miękkich miejsc i nadmiernego kiełkowania.

Drobne, płytkie uszkodzenia można wykroić. Duże mokre zagłębienie, rozchodząca się miękkość, pleśń, wyciek albo kwaśny lub zgniły zapach są powodem do odrzucenia bulwy. Unikaj ziemniaków mocno zielonych oraz starych, silnie skiełkowanych i pomarszczonych. BfR

Młode ziemniaki są często mniejsze i mają cienką skórkę, która łatwo schodzi. To normalne, ale zwiększa podatność na uszkodzenia i skraca przydatność do długiego przechowywania. Skórka dojrzałych bulw powinna być stosunkowo twarda i dobrze związana z miąższem. UC Davis

Określenia „ekologiczny”, „z własnego ogrodu” czy „niepryskany” opisują sposób uprawy, a nie to, czy bulwa była wystawiona na światło, przemarzła, została obita lub zaczęła gnić. W każdym przypadku stosuj te same zasady oceny jakości i bezpieczeństwa.

4. Skład i zachowanie podczas gotowania

Surowy miąższ zawiera przede wszystkim wodę. Większość suchej masy stanowią węglowodany, zwłaszcza skrobia; są w nim również mniejsze ilości błonnika, białka, składników mineralnych i witamin. Skład zależy od odmiany, dojrzałości, warunków uprawy, przechowywania i przygotowania. Dane z tabel żywieniowych opisują więc określoną postać produktu, a nie każdy ziemniak. USDA FoodData Central

Skrobia ziemniaczana zawiera dwa duże polimery glukozy: amylozę i amylopektynę. W kuchni ważniejsze od ich nazw jest zachowanie ziaren skrobi i otaczających je komórek. Pod wpływem wody i ciepła ziarna chłoną wodę i kleikują; jednocześnie miękną ściany komórkowe i substancje łączące komórki. Odmiana, zawartość suchej masy, właściwości skrobi i budowa komórek wpływają na to, czy miąższ pozostaje zwięzły, czy rozpada się na mączyste cząstki. Przegląd dotyczący tekstury

Dlatego ziemniak mączysty może rozpadać się w zupie, a jednocześnie świetnie nadawać się na purée. Zwięzły da równe plastry do sałatki, lecz może sprawić, że purée będzie zbite i elastyczne. Intensywne miksowanie uwalnia więcej skleikowanej skrobi z uszkodzonych komórek i może nadać masie kleistą konsystencję. Praska, tłuczek lub przecierak używane tylko do połączenia składników są łagodniejsze niż blender czy robot.

Kawałki podobnej wielkości miękną w zbliżonym czasie. Płukanie usuwa luźną skrobię z powierzchni, a moczenie także część cukrów powierzchniowych. Pomaga to przy chrupiących frytkach i niektórych potrawach z tartych ziemniaków, ale nie jest konieczne zawsze. W zupie, zapiekance lub purée usuwanie skrobi może osłabić pożądaną gęstość.

5. Przygotowanie przed gotowaniem

Umyj ziemniaki pod czystą bieżącą wodą i usuń ziemię szczotką. Zrób to także przed obieraniem, żeby nóż lub obieraczka nie przeniosły brudu na miąższ. Niewielkie obicia i płytkie uszkodzenia wytnij do zdrowej tkanki.

Skórkę można zostawić, jeśli pasuje do potrawy, a ziemniak jest świeży, nieuszkodzony i niezazieleniony. Młodym bulwom często wystarczy szczotkowanie lub delikatne oskrobanie. BfR zaleca spożywanie skórki tylko świeżych, nieuszkodzonych ziemniaków. BfR

Krój kawałki na podobną grubość. Tarcza do krojenia przydaje się przy dużej zapiekance, w której ważne są równe, około 3-milimetrowe plastry — jak w zapiekance ziemniaczano-cukiniowej. Nóż daje większą kontrolę przy wykrawaniu wad, ćwiartowaniu nieregularnych bulw i małych porcjach.

Odsłonięty miąższ stopniowo ciemnieje. Jeśli musi poczekać, włóż kawałki na krótko do zimnej wody, potem odcedź i osusz. Bez potrzeby nie mocz ich godzinami: woda może wypłukiwać smak i składniki rozpuszczalne, a mokra powierzchnia utrudnia pieczenie i smażenie.

6. Metody gotowania i konsystencja

Gotowanie w wodzie. Kawałki podobnej wielkości włóż do chłodnej wody, by środek i powierzchnia nagrzewały się bardziej równomiernie. Gotuj łagodnie, zwłaszcza odmiany mączyste. Odcedź, gdy nóż wchodzi bez natrafiania na twardy środek.

Gotowanie na parze. Ogranicza kontakt z wodą i sprawdza się przed przygotowaniem purée lub ciasta. Kawałki także powinny mieć podobną wielkość.

Pieczenie. Wstępne podgotowanie jest opcjonalne, ale pozwala spulchnić powierzchnię mączystych ziemniaków. Przed dodaniem tłuszczu odparuj lub wytrzyj wilgoć. Sucha powierzchnia szybciej nagrzewa się powyżej temperatury wrzenia wody i lepiej się rumieni. Piecz na złoty, a nie bardzo ciemny kolor. FSA

Pieczenie w całości. Odmiany mączyste i uniwersalne najlepiej łączą chrupiącą skórkę z miękkim środkiem. Nakłuwaj je, jeśli wymaga tego stosowana metoda lub instrukcja urządzenia; istotne są nieuszkodzona bulwa, równomierne pieczenie i całkowicie miękki środek.

Smażenie. Przed kontaktem z gorącym olejem dokładnie osusz pokrojone ziemniaki. Płukanie lub moczenie może usunąć luźną skrobię i cukry, ale potem trzeba je dobrze odcedzić i osuszyć. Ziemniak, który nabrał słodkiego smaku podczas przechowywania w chłodzie, może zrumienić się, zanim środek będzie gotowy. Placki ziemniaczano-cukiniowe to inna potrawa smażona: drobno starte warzywa łączą jajka i mąka dodawana stopniowo, zależnie od ich wilgotności.

Purée. Mączyste ziemniaki odcedź, na chwilę włóż z powrotem do ciepłego garnka, aby odparowały, i przeciśnij lub utłucz. Stopniowo dodawaj ciepłe mleko, śmietanę lub trochę wody z gotowania. Robot szybko uszkadza wiele komórek i częściej daje kleistą masę.

Zapiekanka. Zwięzłe lub uniwersalne ziemniaki utrzymują równe warstwy; bardziej mączyste pochłaniają więcej wilgoci i łagodzą granice warstw. Żaden wybór nie jest z góry błędny. Krojenie powinno być równe, a środek mieć dość czasu, by zmięknąć.

Zupa. Do klarownego wywaru wybierz zwięzłe kostki, a do zagęszczenia — odmianę uniwersalną lub mączystą. W kremie z dyni Hokkaido ziemniak pomaga nadać konsystencję zmiksowanej zupie, zamiast pozostać widocznym kawałkiem.

Resztki. Zgodnie z zaleceniami brytyjskiej FSA szybko schłódź ugotowane ziemniaki, włóż do lodówki w ciągu dwóch godzin i zużyj w ciągu 48 godzin albo zamroź. Odgrzewaj tylko potrzebną porcję, aż będzie gorąca i parująca w całej objętości. Zalecenia FSA dotyczące resztek

7. Przechowywanie w domu

Najważniejsze są ciemność, dostęp powietrza, chłód i brak wilgoci uwięzionej przy powierzchni. Papierowa torba, perforowany worek, kosz lub przewiewna skrzynka są lepsze od szczelnego plastiku. Światło sprzyja zielenieniu, ciepło przyspiesza kiełkowanie i marszczenie, a skroplona woda i uszkodzenia ułatwiają rozprzestrzenianie się zgnilizny. Regularnie przeglądaj zapas i usuwaj psujące się bulwy. Illinois Extension

Naprawdę chłodna spiżarnia lub piwnica dobrze nadaje się dla dojrzałych ziemniaków przeznaczonych do przechowywania. Ciepła szafka kuchenna jest rozwiązaniem krótkoterminowym. Młode bulwy łatwiej tracą skórkę i szybciej oddychają, dlatego warto kupować ich mniej i wcześniej je zużyć. UC Davis

W domu ziemniaki można przechowywać w chłodnym, ciemnym miejscu albo w lodówce. Chłód może jednak zwiększać zawartość cukrów w niektórych odmianach, zwłaszcza przy dłuższym przechowywaniu. Takie bulwy bywają słodsze i szybciej ciemnieją podczas pieczenia lub smażenia. W produktach skrobiowych ogrzewanych w wysokiej temperaturze może powstawać akrylamid, którego spożycie zaleca się ograniczać ostrożnościowo. Większa ilość cukru może sprzyjać jego powstawaniu. Badanie przechowywania domowego ocenione przez brytyjską FSA nie wykazało istotnego wzrostu potencjału tworzenia akrylamidu w lodówce względem chłodnego, ciemnego miejsca; dlatego FSA dopuszcza obie możliwości. FSA Przy frytkach i pieczonych ziemniakach zwróć uwagę na nietypową słodycz i szybkie ciemnienie.

Przypadkowe zamrożenie nie służy surowym ziemniakom. Można je natomiast z powodzeniem zamrozić, korzystając z metody obejmującej blanszowanie lub mrożąc gotowe danie. Surowe kawałki zamrożone bez przygotowania często tracą dobrą konsystencję. Penn State Extension

Często powtarza się, że ziemniaków nigdy nie wolno trzymać obok cebuli, ale domowe dowody i wyjaśnienia są niespójne. Pewniejsze zasady to zapewnić ziemniakom przewiew, utrzymywać je suche w dotyku, oddzielić od gnijących produktów i nie zamykać razem z silnymi zapachami.

8. Uszkodzenia mrozem a słodzenie pod wpływem chłodu

To dwa różne zjawiska.

  1. Ziemniak rzeczywiście zamarzł: lód uszkadza komórki. Po rozmrożeniu miąższ może wyglądać na szklisty lub nasiąknięty wodą, a później stać się miękki, mokry i rozpadający. UC Davis opisuje rozpad tkanek po rozmrożeniu; Penn State zwraca uwagę, że oddzielona woda może pogorszyć konsystencję odgrzanego ziemniaka. UC Davis Penn State Mocno rozmrożoną, cieknącą lub gnijącą bulwę wyrzuć.
  2. Ziemniak przechowywano w chłodzie, ale nie zamarzł: niektóre odmiany przekształcają więcej zgromadzonych węglowodanów w cukry redukujące. Bulwa może smakować nieoczekiwanie słodko i szybko rumienić się podczas smażenia lub pieczenia. To słodzenie pod wpływem chłodu. Wpływa na smak, kolor i możliwość powstawania akrylamidu przy wysokiej temperaturze, ale nie jest uszkodzeniem przez lód. FSA

Jeśli ziemniak o słodkim smaku jest poza tym zdrowy, ugotowanie go w wodzie lub na parze pozwala uniknąć problemu szybkiego ciemnienia przy smażeniu. Część bulw traci nieco słodyczy po pewnym czasie w umiarkowanej temperaturze pokojowej, ale zależy to od odmiany i wcześniejszego przechowywania — nie ma gwarancji przywrócenia pierwotnego smaku.

Żadne z tych zjawisk nie ma związku z batatem, który jest inną rośliną.

9. Zielone ziemniaki, kiełki, gorycz i glikoalkaloidy

Zielony kolor pochodzi od chlorofilu powstającego po wystawieniu na światło. Sam chlorofil nie jest toksyną, ale zazielenienie sygnalizuje działanie światła, które może także zwiększyć ilość glikoalkaloidów. Intensywność koloru nie pozwala w domu zmierzyć ich stężenia. EFSA

Glikoalkaloidy ziemniaka, przede wszystkim alfa-solanina i alfa-chakonina, skupiają się szczególnie przy skórce, oczkach i kiełkach. Uszkodzenia i kiełkowanie również mogą wiązać się z ich wyższą zawartością. W odpowiednio dużym stężeniu mogą wywołać ostre objawy; nietypowa gorycz lub pieczenie w ustach są sygnałem, by przestać jeść. BfR

Oficjalne zalecenia konsumenckie nie są we wszystkich krajach identyczne. Niemiecki BfR radzi hojnie usuwać zielone miejsca i oczka, a zarazem uznaje stare, wyschnięte, zielone lub silnie kiełkujące ziemniaki za nieodpowiednie. Ostrożne zastosowanie tych wskazówek w domu wygląda następująco:

  • jędrną bulwę z jedną małą, płytką zieloną plamką lub dopiero wyrastającym oczkiem można obrać i hojnie wykroić zmienione miejsce, pod warunkiem że pozostała część jest zupełnie zdrowa;
  • wyrzuć ziemniaka mocno zielonego, silnie skiełkowanego, pomarszczonego, rozlegle uszkodzonego lub gorzkiego;
  • jeśli gotowa potrawa jest wyraźnie gorzka, nie jedz jej dalej;
  • nie zakładaj, że gotowanie uratuje mocno zmienioną bulwę.

Obieranie, gotowanie i smażenie mogą w różnym stopniu zmniejszyć zawartość glikoalkaloidów, ale EFSA podaje szerokie zakresy, a nie uniwersalną gwarancję dla domowej kuchni. Zwykła obróbka cieplna nie usuwa ich w sposób pewny. EFSA

10. Wady, zepsucie i problemy związane z uprawą

Nie każda plamka jest zgnilizną, a każda pustka w środku nie oznacza choroby rośliny, którą można rozpoznać w kuchni.

Oznaka Co zwykle oznacza Decyzja w kuchni
Powierzchowny parch Korkowate zmiany na skórce powstałe podczas wzrostu Głównie wada wyglądu; można obrać lub wykroić. Według poradnictwa rolniczego takie ziemniaki są jadalne, choć mogą gorzej się przechowywać. UAF
Obicie lub czarna plama Skutek uderzenia, czasem widoczny pod skórką Przekrój i usuń zmianę. Resztę wykorzystaj, jeśli miąższ jest jędrny, normalnie pachnie i nie ma rozległej zgnilizny.
Puste serce Pustka w środku związana z warunkami wzrostu Usuń przebarwione brzegi; poza tym zdrowa bulwa jest jadalna. University of Idaho
Szare lub czarne przebarwienie wewnątrz Może wynikać z obicia, niedoboru tlenu, przechowywania lub zaburzenia fizjologicznego Mały suchy obszar można usunąć; odrzuć zmiany rozległe, mokre, cuchnące lub niepewne. UC Davis
Mokra zgnilizna Mokra, rozpadająca się tkanka, często z wyciekiem i zapachem Wyrzuć całą bulwę i sprawdź sąsiednie.
Pleśń Widoczny nalot grzybów, niekiedy wraz z wilgotną lub miękką tkanką Wyrzuć bulwę, zamiast jedynie powierzchownie wycinać plamkę.

Sucha, korkowata wada nie jest tym samym co mokra, rozprzestrzeniająca się zmiana. Z drugiej strony ładna skórka nie unieważnia zgniłego zapachu ani rozpadającego się miąższu. Nie diagnozuj zarazy ziemniaka, bakteryjnej mokrej zgnilizny ani innej choroby wyłącznie na podstawie opisu. W kuchni liczy się, czy bulwa pozostaje zdrową żywnością.

11. Wartości odżywcze i kontekst zdrowotny

Ziemniak jest bogatym w wodę produktem skrobiowym. Według rekordu USDA dla miąższu ziemniaka ugotowanego w skórce bez soli węglowodany dostarczają większości energii, tłuszczu jest bardzo mało, a produkt dostarcza także błonnika, potasu i witaminy C. Wartości zależą od porcji, odmiany, obecności skórki, przechowywania i sposobu przygotowania. USDA FoodData Central

Sposób przygotowania wpływa na wartość posiłku bardziej, niż sugeruje proste hasło „ziemniaki są zdrowe” lub „niezdrowe”. Zwykły gotowany ziemniak i obficie solony produkt smażony w głębokim tłuszczu nie są odżywczo zamienne. Olej dodaje energii i tłuszczu; śmietana, ser i masło zmieniają również ilość tłuszczu nasyconego; sól zwiększa ilość sodu. Mogą być częścią posiłku, ale ich wpływu nie należy przypisywać samej bulwie.

Podczas chłodzenia ugotowanych ziemniaków część skrobi przekształca się w postać trudniej trawioną przez organizm: skrobię oporną typu 3. Ugotowane i schłodzone ziemniaki zwykle zawierają jej więcej niż podane bezpośrednio po gotowaniu, ale ilość zależy od odmiany i metody. Przegląd skrobi opornej

Odpowiedź glikemiczna również zależy od kontekstu: odmiany, gotowania, rozgniatania, chłodzenia, ponownego podgrzewania, wielkości porcji i pozostałych składników posiłku. Badania chłodzonej i odgrzewanej skrobi nie dają jednego wyniku dla każdego dania; przegląd projektu SPUD opisuje różne wyniki zależnie od produktu i sposobu przygotowania. Projekt SPUD Jedna liczba indeksu glikemicznego nie powinna służyć do moralnego oceniania jedzenia ani zastępować indywidualnej porady medycznej.

12. Ziemniaki a bataty

Podobny wygląd nie oznacza bliskiego pokrewieństwa. Ziemniak to Solanum tuberosum z rodziny psiankowatych, a batat to Ipomoea batatas z rodziny powojowatych. Kew wyraźnie wskazuje, że rośliny nie są blisko spokrewnione. Kew — ziemniak Kew — batat

Bataty są korzeniami spichrzowymi, a nie bulwami łodygowymi. Inaczej zachowują się też ich cukry, skrobia, wilgoć i struktura komórek, dlatego batat nie zawsze zastąpi ziemniaka jeden do jednego w purée, zapiekance, frytkach czy cieście. Różnicom warto poświęcić osobny poradnik.

13. Produkty ziemniaczane i zastosowania poza kuchnią

Skrobia ziemniaczana to oczyszczona skrobia oddzielona od rozdrobnionych bulw. W kuchni zagęszcza sosy, pomaga uzyskać chrupiącą panierkę oraz zmienia konsystencję makaronów i wypieków. Płatki ziemniaczane powstają z ugotowanych, wysuszonych ziemniaków i są przeznaczone do ponownego uwodnienia; purée instant nie jest więc po prostu surową skrobią.

Konsystencja chipsów i frytek zależy od odmiany, kształtu kawałków, usunięcia wilgoci, ilości cukru, oleju i temperatury. Ich wartość odżywcza wynika z całego procesu, także z dodatku oleju i soli, a nie tylko z właściwości surowego ziemniaka.

Poza żywnością skrobię ziemniaczaną naturalną i modyfikowaną od dawna wykorzystuje się jako substancję klejącą lub zagęszczającą, na przykład przy produkcji papieru, klejów i obróbce tekstyliów. Specjalne pochodne skrobi trafiają również do innych zastosowań przemysłowych. Liczą się sposób przetworzenia i wymagania techniczne; kuchenna skrobia nie zastępuje surowca farmaceutycznego czy materiałowego odpowiedniej klasy. Przegląd zastosowań przemysłowych

14. Ziemniaki w kuchniach świata

Ziemniaki można zetrzeć na surowo, ugotować, zrumienić lub zmiksować. W słowackich bryndzowych haluszkach surowe tarte ziemniaki są podstawą miękkiego ciasta na kluski. We włoskich gnocchi wykorzystuje się ugotowane ziemniaki i mąkę, a szwajcarskie rösti i wiele środkowoeuropejskich placków powstaje z tartych ziemniaków rumienionych na patelni. W hiszpańskiej tortilla española plastry ziemniaków łączy jajko. Francuskie gratin i pommes Anna opierają się na cienkich warstwach; vichyssoise jest natomiast gładką zupą ziemniaczano-porową.

Ziemniaki występują także w południowoazjatyckich daniach aloo, irlandzkim colcannon, polskich farszach do pierogów i wielu rodzajach pieczywa. W jednych potrawach pozostają jędrnymi kawałkami, w innych stają się purée, ciastem lub kremową zupą.

15. Najczęstsze pytania

Czy młode ziemniaki trzeba obierać?

Nie, jeśli są świeże, dobrze wyszorowane, nieuszkodzone i niezazielenione. Cienka skórka jest często smaczna. Obierz je, jeśli chcesz uzyskać gładszą konsystencję lub usunąć uszkodzenia. BfR zaleca jedzenie ze skórką tylko świeżych, nieuszkodzonych bulw. BfR

Czy można jeść ziemniaki z kiełkami?

Jędrną bulwę z małym, nowym oczkiem można obrać i hojnie wykroić oczko. Silne kiełkowanie, pomarszczenie, rozległe uszkodzenia, zielony kolor lub gorycz przemawiają za wyrzuceniem. Nie istnieje uniwersalny test oparty na długości kiełków. BfR

Co zrobić z zieloną plamką?

Jedną małą, płytką plamkę na skądinąd jędrnej bulwie oficjalne zalecenia pozwalają hojnie usunąć. Mocno zielone lub gorzkie ziemniaki wyrzuć. Zieleń sygnalizuje działanie światła, lecz nie pozwala określić ilości glikoalkaloidów. EFSA BfR

Czy ziemniaki przechowywać w lodówce?

Chłodne, ciemne i przewiewne miejsce pozostaje dobrym wyborem. Obecne zalecenia brytyjskiej FSA dopuszczają także lodówkę, między innymi dla ograniczenia marnowania żywności: ocenione badanie nie wykazało istotnego wzrostu potencjału tworzenia akrylamidu względem chłodnego, ciemnego miejsca. Słodycz i przydatność do smażenia nadal zależą od ziemniaka i warunków przechowywania. FSA

Dlaczego ziemniaki stały się słodkie po przechowywaniu?

Mogło wystąpić słodzenie pod wpływem chłodu: cukry zgromadziły się podczas przechowywania w niskiej temperaturze. To nie jest to samo co zamarznięcie. Takie bulwy mogą szybko ciemnieć podczas smażenia i pieczenia.

Dlaczego ziemniaki ciemnieją po przekrojeniu lub ugotowaniu?

Przekrojony miąższ może brązowieć, gdy uszkodzone komórki stykają się z tlenem. Krótkie zanurzenie w zimnej wodzie spowalnia ten proces; przed pieczeniem lub smażeniem kawałki trzeba osuszyć. Szare zabarwienie po ugotowaniu jest innym zjawiskiem, zależnym od odmiany i przechowywania. Sucha zmiana koloru nie musi oznaczać zgnilizny, ale wilgoć, miękkość, pleśń lub nieprzyjemny zapach są powodem do wyrzucenia. ÚKZÚZ UC Davis

Dlaczego ziemniaki rozpadają się podczas gotowania?

Mogą być mączyste, pokrojone nierówno albo gotowane zbyt gwałtownie lub zbyt długo. Jeśli chcesz zachować kształt kawałków, wybierz zwięzłą odmianę i gotuj łagodnie. Przegląd dotyczący tekstury

Czy można mrozić surowe lub ugotowane ziemniaki?

Przypadkowo zamrożone surowe ziemniaki po rozmrożeniu często są wodniste i miękkie. Do zamierzonego mrożenia wybierz sprawdzoną metodę: zblanszuj przygotowane kawałki lub zamroź odpowiednie gotowe danie. Konsystencja bywa różna, więc warto najpierw wypróbować niewielką porcję. Penn State Extension